• กิ๊ ก กั๊ ก th-TH http://shoot.storythai.com http://just another blog of shoot <![CDATA[nothing]]> http://shoot.storythai.com/200802/nothing เบื่อ ว่ะ
รอปลิวลม เมื่อไหร่จะเสร็จซักที
คิดถึงจะตายอยู่แล้ว
เด๋วต้องไปสั่งท่อป๊อง + ตะแกรงหน้าอีก

อยากได้กันล้มหลังมาใส่ให้ปลิวลม
เดี๋ยวจะโดนไอ้พวกรถเหี้ยไร้มารยาทจอดเบียดอีก แม่งโคตรสันดานสัตว์
สีเก่าเป็นรอยยับเยินเพราะพวกมัน กูจะไม่ยอมให้ปลิวลมโดนแบบนั้นอีก

แต่แม่บอกไม่สวย - -"
ไม่เป็นไร ไม่สวยกูก็จะใส่
เพราะรถกู กูก็ต้องปกป้องมันใช่มะ
และที่สำคัญตังค์ที่จ่ายก็เป็นตังค์กู  555 5

ขำตรงไหน??  จะแดกแกลบก็คราวนี้หละกิ๊กเอ๋ย
 


กลัววันที่ 19 จังเลย ประกาศผลครั้งสุดท้าย
แต่คิดๆดู เค้าก็คงไม่ใจร้ายเอาเราตกสัมภาษณ์หรอกนะ

ไม่รู้สิ
ไม่รู้อะไรทั้งนั้น

ในเมื่อเราพยายามทำอย่างดีที่สุดแล้ว 
สิ่งที่จะเกิดขึ้นในวันที่ 19 มันเป็นหน้าที่ของกรรมการ

อย่าคิดมาก อย่าคิดมาก
พุทธโธ ๆๆ ๆ











 
ขี้เกียจไปโรงเรียน
ละเนื่องจากห้องกู แต่ละวันไปโรงเรียนกันไม่เคยถึงครึ่ง

อาจารย์หัวหน้าระดับ
จึงออกคำสั่งพิเศษเพื่อห้อง 608 โดยเฉพาะ



ถ้าไปนี้ถ้าใครขาดเรียนติดกันเกิน 3 ครั้ง
โดยไม่มีเหตุผลอันสมควร
เชิญออก!!!!!!

แรงไม๊ ???
ไอ้สัด

แล้วใครจะโง่ขาดสามวันติด
กูขาดสอง มาหนึ่ง แล้วขาดอีกสอง

จบ.
ยากตรงไหน







 


Miss you :: 60C

เพลงนี้ ให้ปลิวลม
คิดถึงโคตรๆ





-------------------------------------

วันที่ 11 กุมภา  เวลา 5ทุ่มครึ่ง

ปลิวลม ยังไม่กลับมาเลย
สาดดดดดดดดด
ส่าดดดดดดดดดด
ส๊าดดดดดดดดดดด


เมื่อไหร่ ?
เมื่อไหร่ ?
เมื่อไหร่ ?


รอ คอย
น้าม ลายไหล ย้อย

55 5


วาเลนไทน์ใกล้จะมาถึงอีกแล้ว

ตั้งแต่เกิดมา กูไม่เคยได้ของขวัญวาเลนไทน์เลย
เชื่อไม๊ล่ะ

ไม่เคยเลยจริงๆ

ปีนี้ก็เหมือนเดิม
ช่างเหอะ ชินซะและ

" แฟนหาง่าย แต่ผู้ชายดีๆหาโคตรยาก "


จบ
ชีวิตมันรันทดนัก

]]> Wed, 07 May 2008 18:40:13 +0700 /nothing <![CDATA[กิ๊กเอ๊ย.. .กิ๊ก]]> http://shoot.storythai.com/200801/entry-71 ไปสอบสัมภาษณ์
มนุดอิ๊ง

ก็ต้องสปีคอิงลิชดิ่คะ
ซีดเลยกู

เอ๋อแดก
คำศัพท์ในหัวหายหมด
ตอบภาษาไทยไปประมาน 60 เปอร์เซ็น 

โอยยย
สงสารหนูเหอะค่ะ

อย่าให้หนูตกเลยนะ
ได้โปรดดดดดดด

]]> Sat, 26 Jan 2008 12:26:11 +0700 /entry-71 <![CDATA[รอยยิ้มรอยนั้น]]> http://shoot.storythai.com/200801/entry-70
เธอไม่หล่อ
เธอไม่รวย
เธอไม่น่ารัก

เธอแสนจะธรรมดา


แต่เมื่อเราพบกัน
ฉันกลับหลงรักรอยยิ้มของเธอเหลือเกิน

ทำไม ?
นั่นสิ .. .






บางที
เธออาจจะพิเศษกว่าคนอื่นๆล่ะมั้ง


แต่ก็อีกนั่นแหละ
แม้ว่าฉันจะประทับใจรอยยิ้มรอยนั้นมากเท่าไหร่

แต่อุปสรรคที่สำคัญ
มันอยู่ที่ว่า .. . เธอมีคนพิเศษของเธออยู่ข้างๆเสียแล้ว




คนบางคนเกิดมาเพื่อให้เรารัก แต่ไม่ได้เกิดมาเพื่อเป็นของเรา



ฉันคงไม่ผิด
ถ้าจะขอหลงใหลในรอยยิ้มรอยนั้น ต่อไป
โดยไม่ขออะไรไปมากกว่านี้



แค่ยิ้มจากเธอก็ทำให้ฉันมีความสุขแล้วล่ะ
 

ปาน .. .
I love your smile ^________^







 
Oh I`m Falling in love :: Basket Band


]]> Sun, 20 Jan 2008 22:55:22 +0700 /entry-70 <![CDATA[สวัสดี CMU]]> http://shoot.storythai.com/200801/cmu



ติดโควต้ามอชอแล้วโว้ย
อ๊ากกกกกกกกก ดีใจที่สุด
มนุษย์eng ที่ใฝ่ฝัน วันนี้เราทำได้แล้ว


ขอบคุณทุกกำลังใจ
ขอบคุณ พ่อ กับ แม่ สำหรับทุกสิ่งทุกอย่าง
ขอบคุณพี่กุ๊ก พี่สาวที่น่ารัก
ขอบคุณเพื่อนๆห้อง 608 ร.ร.วัฒโนทัยพายัพ ปีการศึกษา 2550 ทุกคน
เพื่อนสนิท อิยิ้ม อิเพลง อิกุ๊ป อิฝ้าย
ขอบคุณกำลังใจดีๆ จาก ทิง ป่าน มิ้น พี่เดือน พี่ต้าร์ พี่ตี๋ พี่มิ้ม พี่เบนซ์ พี่เก่ง ขอบคุณค่ะ

ขอบคุณ คุณครูทุกคนที่เคยสอนลูกศิษย์คนนี้มา
ขอบคุณเป็นพิเศษ ครูปิงดาว๊อง ครูแจ๊ส ครูจรัญญา


วันนี้ เรากำลังจะได้เป็นลูกช้างอีกหนึ่งเชือกของมหาวิทยาลัยเชียงใหม่
พอกันทีกับความทรมาน
ไม่ต้องอดหลับอดนอนคร่ำเคร่งอ่านหนังสือวันละ 5-6 ชั่วโมง
ไม่ต้องไปนั่งแออัดอยู่ในห้องสีเหลี่ยมเล็กๆเพื่อกวดวิชา
ไม่เครียดแล้ว ไม่กังวลอะไรอะไรอีกต่อไปแล้ว



------------------------------------------------------

เพื่อนๆอีก 9 คนของห้อง 608 ที่กำลังจะได้เป็นลูกช้างด้วยกัน
เราดีใจด้วยกับทุกคน  .. . อีกไม่กี่เดือน เราจะเจอกันในรั้วสีม่วง


ส่วนเพื่อนๆที่พลาดโอกาสในครั้งนี้ ขอให้ทุกคนเข้มเข็งนะ
มันยังไม่จบ โอกาสยังรอพวกมึงอยู่อีกมากมาย 
กูรู้ว่าเพื่อนกูทำได้

รอมึงอยู่นะ กูจะรอพวกมึงทุกวินาที


"เมื่อฟ้าสีทองผ่องอำไพ 608จะเป็นใหญ่ในแผ่นดิน"
พยายามเข้านะทุกคน
ใช้เวลาที่เหลืออยู่ให้เกิดประโยชน์มากที่สุด
กูรู้ว่ามันยากมาก กูเข้าใจ

ความกดดัน ความทรมานทรมาน มันเป็นสิ่งที่ทุกคนต้องเจอ
แต่เมื่อทุกอย่างผ่านพ้นไป ...

กูเชื่อว่ามึงทำได้
แล้วเมื่อถึงวันนั้น ท้องฟ้าจะเป็นสีทอง


เป็นกำลังใจให้เสมอ
รักพวกมึง

]]> Tue, 08 Jan 2008 11:56:17 +0700 /cmu <![CDATA[แค่ความฝัน]]> http://shoot.storythai.com/200801/entry-69
 
 






รั ก คุ ณ .. .






 
รู้บ้างไหม :: Crescendo


]]> Sun, 06 Jan 2008 19:18:16 +0700 /entry-69 <![CDATA[ฉันเองแหละเธอ]]> http://shoot.storythai.com/200701/entry-68 ไดอารี่ที่รัก .. .



ฉันกลับมาแล้ว หลังจากที่ได้จากเธอไปหลงระเริงอยู่กับสิ่งสวยงามแปลกตา
สุดท้ายฉันก็ได้รู้ว่า เธอเองแหละ เป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของฉัน

ช่วงเวลาที่ฉันจากเธอไปนั้น มีบางสิ่งเปลี่ยนแปลงไปเยอะเหมือนกันนะ
ตอนนี้ก็เข้าสู่ปี 2551 ไปเรียบร้อยแล้ว เวลามันผ่านไปเร็วเหลือเกิน เธอว่ามั้ย ?

แต่ฉันก็ยังเหมือนเดิม นั่งเหงาๆเค้าดาวกับเอ็มเอสเอ็น

แล้วฉันก็ตัดผมหน้าม้าต้อนรับปีใหม่แล้วด้วย
กะจะมีผมม้าให้เหมือนพี่แจ๊ปวงเดอะริชแมนทอย
แต่มันออกมาขำสุดๆอ่ะเธอ ฉันเหมือนเนโกะจั๊มเลย งี่เง่ามาก




แล้วตอนนี้คุณตาของฉันก็ป่วย
ฉันเศร้าจังเลย คุณตากินอะไรไม่ได้สักอย่าง น้ำหนักลดลงไป 10 กิโล
แต่ว่า คุณตาต้องกลับมาแข็งแรงเหมือนเดิมเร็วๆนี้แหละ ฉันมั่นใจ



เหลืออีกแค่ 4 วัน
ฉันก็จะได้รู้แล้วล่ะ ว่ามหาวิทยาลัยที่ฉันใฝ่ฝัน จะเลือกฉัน..หรือไม่
ฉันกลัวจังเลยไดอารี่ ฉันกลัวความเปนจริง

มันหนาวมากแล้วนะตอนนี้
แย่ที่สุด ฉันไม่อยากตื่นเช้าเลยสักวัน ฉันเหนื่อยเหลือเกิน
อากาศแบบนี้ทำให้ฉันไม่สบายอีกแล้ว ก็เหมือนที่เคยเป็นทุกๆครั้งแหละ
ปลิวลมก็คงเหมือนกัน ต้องฝืนตัวเองมาสู้กับความหนาว แล้วพาฉันไปโรงเรียนวันแล้ววันเล่า
ฉันสงสารมันจัง รถเก่าๆคันน้อยของฉัน มันไม่ผิดสักนิดเลยนี่นะที่พังบ่อยครั้ง ฉันเข้าใจ 

เวลาที่ผ่านมา ฉันผ่านอะไรกับเธอมามากเหลือเกินนะไดอารี่
เธอเป็นเพื่อนคนเดียวจริงๆที่ฉันคุยด้วยได้ทุกเรื่อง
กลับย้อนไปอ่านไดอารี่หน้าเก่าๆ มันก็ขำดีเหมือนกันนะ
วันแรกที่ฉันได้ปลิวลม ไม่น่าเชื่อเลยว่าฉันจะดีใจได้มหาศาลขนาดนั้น
อารมณ์ช่วงที่ฉันขาหัก  
คราวโดดเรียนพิเศษไปดูโกสไรเดอร์
ความพยายามในการหัดขี่ปลิวลม กับอุบัติเหตุนับครั้งไม่ถ้วน
ลิงน้อยที่รัก ฉันเองยังประหลาดใจเลยเธอ ที่ฉันแอบรักมันมาเนิ่นนานได้ขนาดนี้เชียว
และความรักครั้งอื่นๆอีกหลายครั้ง กับคนทุกคนที่เข้ามาเป็นส่วนหนึ่งในชีวิตฉัน

บางเวลา ฉันก็ลืมพวกเขาบางคนไปบ้างเหมือนกัน ...
 

เธอเป็นเหมือนเงาสะท้อนจิตใจและความเป็นตัวตนจริงๆของฉัน
ซึ่งเมื่อฉันหวนกลับไปมอง บางครั้งฉันก็ยังประหลาดใจกับตัวเองไม่หาย

ไม่ว่าภายนอกของฉัน จะเข้มแข็งสักเท่าไหร่
แต่เธอก็รู้ใช่ไหมไดอารี่ ว่าฉันก็ยังเป็นเด็กขี้เหงาและอ่อนแอคนเดิมของเธอ


ตลอดมา .. .






เพื่อนของเราชื่อความเหงา :: บอย ตรัย


]]> Sat, 03 May 2008 16:01:00 +0700 /entry-68 <![CDATA[หลายสิ่ง/ตกปลา/ฮิห้า/วันเกิดกิ๊บน้อย]]> http://shoot.storythai.com/200712/entry-67 คร่าวๆแล้วกันนะ .. .

วันพฤหัส ตอนเที่ยงลิงมารับไปเซ็นทรัล
นัดกันจะไปแดกเคเอฟซี

แต่ก่อนกิน กูจะไปซื้อ แฮร์รี่
พอไปถึง มันเล่มล่ะสี่ร้อยเก้าสิบห้า

ไอ้ลิงแบบว่า .. ตัวเองจะเอาจิงง่ะ?
เดี๋ยวรอหนังมันออกค่อยไปดูแมะ มันเหมือนกันแหละ
เดี๋ยวเราเช่าแผ่นมาดูๆๆๆ แล้วเล่าให้ตัวเองฟังเลยก็ได้
เล่มตั้งห้าร้อย จะเอาจิงง่ะ ตัวเอ๊งงงงงงง!!!

กูก็แบบ .. มึงอย่าขัดขวางกูจากแฮร์รี่ได้แมะ
แล้วพอกูเดินไปจ่ายตัง มันเดินมามองหน้ากูแบบ... มึงซื้อจิงๆหรอเนี้ยยยย??
แล้วมันก็ตีหัวกูไป 1 ป้าบ

โอยยย มันเป็นจุดอ่อนอย่างยิ่งของกูเลย มายุ่งกะหัวกูเนี่ย
ใครมาจับหัว ลูบหัวกู ..กูจะชอบมากๆๆๆ



จากนั้น ก็ไปกินเคเอฟซี
พอกินเส็ด ก็ไปบ้านนิกกี้ แล้วก็ไปตกปลากัน ม่วนสุดๆๆ
มีกู แน็ท ลิง นิกกี้ ป๋อ กล้วย
แล้วตอนไปบ่อตกปลา ทางไกลมาก
แล้วกูซ้อนมอไซค์ลิงค่ะ มีความสุขที่สุดในโลก
อยากให้เวลาหยุดอยู่ตรงนั้นตลอดไป 

แต่ก็นะ .. . เป็นไปไม่ได้
แล้วทุกอย่าง ก็ จบลง


ไปบ่อปลา นั่งดูนิกกี้ตกปลา
ได้โคตรปลาตัวเบ้อเริ่มเทิ่ม โอ้วววว ทึ่ง
ได้จับเบ็ดนิดนึง 55 อีนิกกี้สอนดึงปลา
แต่กูก็ไม่สามารถ เพราะกูกัวทำเบ็ดสุดที่รักมันพัง -*-

พอประมาน ทุ่มนึงก็ออกไปกินข้าวหน้ามอ
แล้วก็กลับบ้าน

โคตรสุขๆๆ


วันศุกร์ ก็ ทำฮิห้า หัวฟูเลยค่ะ ทำไม่เป็น
กว่าจะทำได้แม่งเหนื่อยสัด ไอ้นู่นก็ไม่ดี ไอ้นี่ก็ไม่สวย
คือเปลี่ยนไปเปลี่ยนมาอยู่นั่นแหละ แต่ตอนนี้กำลังเห่อมาก
แต่มันก็งั้นๆแหละ ไม่ค่อยมีอะไร ไม่หนุกเท่าไหร่
รำคานมันส่งอีเมลมารายงานทุกสถานการณ์


แล้ววันนี้ ก้ไปกินเลี้ยงวันเกิดกิ๊บน้อย
สนุกมาก หมูกะทะหร่อยมาก 555
ขอให้มีความสุขมากๆนะเพื่อน


จบ.


เราไม่ชอบลิงแล้วนะ  จริงๆ
มันไม่ได้ทำอะไรให้หรอก มันก็ยังเหมือนเดิม
แต่ไม่รู้สิ
ความรู้สึกที่เคยมี จู่ๆมันก็ลดลงไปเอง

ไม่เข้าใจเหมือนกัน

ช่างเหอะ ...




ปล. รักไดอารี่ มากกว่า ฮิห้า

]]> Sat, 22 Dec 2007 22:34:57 +0700 /entry-67 <![CDATA[ลิงน้อยกลอยใจ]]> http://shoot.storythai.com/200712/entry-66





(19:56) ฅ . ฅ น :
เมื่อเช้า

(19:56) ฅ . ฅ น :
เรารถล้มอีกแล้วว่ะ




(19:57)    [   J   ]  e:
ที่ไหน

(19:57)    [   J   ]  e:
ที่โทรมาหาเราหรอ

(19:57) ฅ . ฅ น :
สวนบวกหาด

(19:57) ฅ . ฅ น :
ใช่แล้ว

(19:57) ฅ . ฅ น :
ล้อหลังมันหลุด

(19:57)    [   J   ]  e:
ทำไมไม่บอก

(19:57)    [   J   ]  e:
เปงไรมากไหม

(19:57)    [   J   ]  e:
ทำไมไม่บอกเรา

(19:57) ฅ . ฅ น :
ก็กลิ้งอ่ะดิ่ 555

(19:58) ฅ . ฅ น :
ก็จะบอก นึกว่าเจมไป รร

(19:58)    [   J   ]  e:
น่าจัง

(19:58)    [   J   ]  e:
ทำไมไม่ยอมบอก

(19:58) ฅ . ฅ น :
แต่เห็นหลับอยู่เลยไม่อยากกวน

(19:58)    [   J   ]  e:
ทีหลังอย่าทำแบบนี้

(19:58)    [   J   ]  e:
ไม่ชอบ

(19:58)    [   J   ]  e:
บอกเราดิ

(19:58)    [   J   ]  e:
เดี๋ยวเราไปหา

(19:58)    [   J   ]  e:
มีอะไรก้อบอก

(19:59) ฅ . ฅ น :
ค่าาา

(19:59)    [   J   ]  e:
มันไม่ใช่เรื่องเล่นๆ

(19:59) ฅ . ฅ น :
ง่ะ

(19:59)    [   J   ]  e:
ถ้าบอก

(19:59)    [   J   ]  e:
เราก้อจะไปหา

(19:59) ฅ . ฅ น :
เหม่งดุจัง -*-

(19:59)    [   J   ]  e:
ไม่ต้องเกรงใจ

(20:00)    [   J   ]  e:
ถ้าเพื่อนเดือดร้อนเราไปหาได้หมด

(20:00)    [   J   ]  e:
น่าจังที่สุด

(20:00) ฅ . ฅ น :
โอ้ววววววววววว  

(20:00) ฅ . ฅ น :
เหม่ง เปง คนดี

(20:00) ฅ . ฅ น :
ซึ้งว่ะ

(20:00) ฅ . ฅ น :
ขอบใจนะ

(20:00)    [   J   ]  e:
ทีหลังต้องบอกนะ

(20:01)    [   J   ]  e:
เปงไรมากไหมนี่

(20:01) ฅ . ฅ น :
ค่าา ๆๆ  รู้แล้ว

(20:01) ฅ . ฅ น :
ไม่เปนไรหรอก

(20:01) ฅ . ฅ น :
ก้อถลอกเฉยๆ  แต่รถเราเป็น 

(20:02)    [   J   ]  e:
เค้าอุตส่าถามแล้วนะว่ามีอะไร

(20:02)    [   J   ]  e:
ก้อไม่ยอมบอก

(20:02)    [   J   ]  e:
น่าจัง

(20:02)    [   J   ]  e:
แล้วไปโรงเรียนยังไง

(20:03) ฅ . ฅ น :
ให้ใครไม่รู้ไปส่ง

(20:03) ฅ . ฅ น :
-*-

(20:03)    [   J   ]  e:
น่าจะบอกเรา

(20:04)    [   J   ]  e:
ทีหลังไม่ต้องเกรงใจนะ

(20:04) ฅ . ฅ น :
อื้อ จ้าา

(20:05)    [   J   ]  e:
ถ้าไม่บอกเราโกรธแน่

(20:05)    [   J   ]  e:
บ้าาาาาาา

(20:05)    [   J   ]  e:
มันไม่ใช่เรื่องเล่นเลยเนี้ย

(20:05)    [   J   ]  e:
ไม่พูดล่ะ

(20:05)    [   J   ]  e:
ไม่เปงไรก้อดีแล้ว

(20:06)    [   J   ]  e:
ทีหลังก้อขี่รถดีๆก้อแล้วกัน

(20:06) ฅ . ฅ น :
ง่าาาาาาาาาาา เหม่งอย่าดุ ดิ่ว๊อยยย

(20:06)    [   J   ]  e:
มันน่าไหมล่ะ

(20:06) ฅ . ฅ น :
อะไรๆ เราไม่ผิดเลย ล้อมันหลุดเอง

(20:06)    [   J   ]  e:
ผิดทีโกหกกกกกกกกกกกกกกก

(20:07) ฅ . ฅ น :
ป่าวโกหก

(20:07)    [   J   ]  e:
แต่ไม่ยอมบอก

(20:08) ฅ . ฅ น :
ก็มึงหลับง่ะ

(20:08) ฅ . ฅ น :
หอก็อยู่ไกล




(20:08)    [   J   ]  e:
ไม่ต้องมาอ้าง

(20:08)    [   J   ]  e:
มันไม่ใช่ปัญหา

(20:08)    [   J   ]  e:
ถ้าบอกเราก้อไป

(20:08)    [   J   ]  e:
น่าโมโห

(20:09) ฅ . ฅ น :
 เค้าผิดไปแล้ววววววววววว เค้าขอโทด

(20:10)    [   J   ]  e:
อืม

(20:10)    [   J   ]  e:
ทีหลังก้อบอกแล้วกัน

(20:10) ฅ . ฅ น :
ค่ะๆๆๆ

(20:10) ฅ . ฅ น :
แม่งดุชิหายเรย

(20:10) ฅ . ฅ น :
ไอ้บ้าเหม่ง

(20:10)    [   J   ]  e:
ไม่ได้ดุ

(20:11)    [   J   ]  e:
แต่เปงห่วง

(20:11) ฅ . ฅ น :
อ่ะ จ้ะๆๆ ขอบใจมาก

(20:11) ฅ . ฅ น :
พรุ่งนี้ไป รร มะ

(20:11)    [   J   ]  e:
ไม่ไป

(20:11)    [   J   ]  e:
ขี้เกียจ

(20:12)    [   J   ]  e:
นอนอยู่หอดีกว่า

(20:12) ฅ . ฅ น :
เออ ไปก็ไม่มีไรทำ น่าเบื่อโคตร

(20:13)    [   J   ]  e:
บ้าาาที่สุด

(20:13) ฅ . ฅ น :
อาร๊ายยยยยยยย

(20:13)    [   J   ]  e:
นึกแล้วโมโห




(20:13) ฅ . ฅ น :
อย่าไปนึกดิ่

(20:14) ฅ . ฅ น :
มันผ่านไปแล้วๆ

(20:14)    [   J   ]  e:
มันน่าโมโหนี่น่า

(20:15)    [   J   ]  e:
อย่าให้เปงแบบนี้อีกนะ

(20:15)    [   J   ]  e:
ตายแน่














แล้วแบบนี้ จะไม่ให้เรารักเธอได้ยังไง .. .

พรุ่งนี้ เราจะไปกินเคเอฟซีกัน 2 คน
ดีใจจังเลย  ^______^

]]> Wed, 19 Dec 2007 21:15:23 +0700 /entry-66 <![CDATA[สิ้นสุด]]> http://shoot.storythai.com/200712/entry-65
มันจบแล้ว ช่วงเวลาที่เราเครียดที่สุด
กับการแหกตาอ่านหนังสือดึกๆดื่น
กับการแบกสังขารไปนั่งกวดวิชาวันละ 4 ชั่วโมง
วันนี้ มันสิ้นสุดแล้ว

เราสอบโควต้าเสร็จแล้ว เย้~

ตอนนี้ ก็ลั้นลาไปก่อน
เดี๋ยววันที่ 9 มกรา พอเค้าประกาศผล
แล้วค่อยกลับมาเหี่ยวอีกรอบ  ฮ่าๆๆ

ไม่หรอกน่า  .. . .
เราต้องติดสิ เราจะติดโควต้ากันใช่มั้ยอะสึโม่?


แต่ว่า ข้อสอบยากมากเลยอ่ะ
ผิดหวังกับตัวเองเล็กๆ  
แต่จะทำไงได้ เราก็เต็มที่ของเราแล้วนี่เนอะ
ไม่ว่าผลลัพท์จะออกมายังไง ก็ต้องยอมรับให้ได้แหละ


สู้ สู้ กิ๊กกั๊ก เก่งอยู่แล้น
เพื่อปลิวลม เพื่อตะแกรงหน้า เพื่อบาร์กระดิ่ง กันล้มหลัง ปลิงข้าง ป้ายคริสโตเฟอร์.. . ฯลฯ

หนูต้องทำได้!!!


-------------------------------

16 ธ.ค.
แฮปปี้เบิร์ดเดย์นะทิง รักมึงมากมายก่ายกอง
วันเกิดมึงปีนี้ ตรงกับวันที่กูทุกข์ทรมานที่สุดเลยรู้ป่ะ ฮ่าๆๆ

มีความสุขมากๆนะ
ขอให้โชคดีกับการแก่งแย่งสถาบันการศึกษา

รัก และ คิดถึงมึงเสมอ





ปล. เบื่อไดอารี่แล้วว่ะ อยากเลิกเต็มที
- คิดถึงพ่อ
- เหนื่อยเหลือเกิน
- 9 มกราคม วันชี้ชะตา สยองจริงๆ
- รักเพื่อนทุกคน วันสุดท้ายมันใกล้เข้ามาทุกทีแล้วสิเนอะ
- เพิ่งรู้ ..เราก็รักโรงเรียนเหมือนกัน










Into The Light :: โอม ชาตรี


จะชนะหรือว่าแพ้ จะเข้มแข็งหรืออ่อนแอ 
ยังไม่รู้ .. .

]]> Mon, 17 Dec 2007 01:09:31 +0700 /entry-65 <![CDATA[สติแตก]]> http://shoot.storythai.com/200712/entry-64 อีก 2 วัน!!!
โอ้ย เครียดที่สุด ปวดกะบาล

อิก้อย กับ อิอุ้ม
ติดมนุษย์ญี่ปุ่น โครงการเรียนดี
ดีใจด้วยนะ เก่งจิงเพื่อนกู


แต่ว่า ไอ้เอ็ดไม่ติดสถาปัตย์
อืม ตอนแรกที่ยังไม่ประกาศผล
กูไม่อยากให้มันได้เลยจริงๆ กูหมั่นไส้

แต่ตอนนี้ เศร้าแทนว่ะ
อุตส่าผ่านรอบแรกได้ไปเวิคช็อปแล้ว
แต่ทั้งหมดก็มาพังลงตรงหน้า
หมดหวังแล้วกับสถาปัตย์มอชอ ความฝันทั้งหมด จบ
เข้าใจ.. .
มันเศร้านะ แต่แกก็ต้องเข้มแข็งกับมันให้ได้
เราเป็นห่วงแกจริงๆ ไม่คิดว่าจะเป็นถึงขนาดนี้

หยุดโทษตัวเอง และรักตัวเองให้มากๆ กว่านี้เหอะ

ทุกอย่างมันต้องมีทางออกจนได้แหละ อย่างน้อย ..
ปีหน้าก็ยังมี มันไม่มีอะไรสายเกินไป  โอเคนะ เป็นกำลังใจให้




ส่วนกูตอนนี้ ถึงขั้นบ้าเล็กๆ
บอกได้คำเดียวว่าเครียด เครียดมาก ปวดหัว เครียดเกิน
รู้สึกว่าตัวเองโง่มาก เสียดายเวลาที่ผ่านๆมาจริงๆ

แต่เราก็ต้องมีความหวังใช่ป่ะ
อะไรก็เกิดขึ้นได้ เราอาจจะติดมนุษย์engก็ได้ ใครจะรู้





แล้วกูจะตามมึงไปนะ ก้อย อุ้ม แซม ทาโร่


]]> Thu, 13 Dec 2007 00:58:56 +0700 /entry-64