กิ๊กเอ๊ย.. .กิ๊ก
ไปสอบสัมภาษณ์
มนุดอิ๊ง
ก็ต้องสปีคอิงลิชดิ่คะ
ซีดเลยกู
เอ๋อแดก
คำศัพท์ในหัวหายหมด
ตอบภาษาไทยไปประมาน 60 เปอร์เซ็น
โอยยย
สงสารหนูเหอะค่ะ
อย่าให้หนูตกเลยนะ
ได้โปรดดดดดดด
| S | M | T | W | T | F | S |
|---|---|---|---|---|---|---|
| « Jan | Jan » | |||||
| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | ||
| 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 |
| 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 |
| 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 |
| 27 | 28 | 29 | 30 | 31 | ||
February 2008
January 2007
December 2007
November 2007
October 2007
September 2007
August 2007
July 2007
June 2007
May 2007
more...









ไดอารี่ที่รัก .. .
ฉันกลับมาแล้ว หลังจากที่ได้จากเธอไปหลงระเริงอยู่กับสิ่งสวยงามแปลกตา
สุดท้ายฉันก็ได้รู้ว่า เธอเองแหละ เป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของฉัน
ช่วงเวลาที่ฉันจากเธอไปนั้น มีบางสิ่งเปลี่ยนแปลงไปเยอะเหมือนกันนะ
ตอนนี้ก็เข้าสู่ปี 2551 ไปเรียบร้อยแล้ว เวลามันผ่านไปเร็วเหลือเกิน เธอว่ามั้ย ?
แต่ฉันก็ยังเหมือนเดิม นั่งเหงาๆเค้าดาวกับเอ็มเอสเอ็น
แล้วฉันก็ตัดผมหน้าม้าต้อนรับปีใหม่แล้วด้วย
กะจะมีผมม้าให้เหมือนพี่แจ๊ปวงเดอะริชแมนทอย
แต่มันออกมาขำสุดๆอ่ะเธอ ฉันเหมือนเนโกะจั๊มเลย งี่เง่ามาก
แล้วตอนนี้คุณตาของฉันก็ป่วย
ฉันเศร้าจังเลย คุณตากินอะไรไม่ได้สักอย่าง น้ำหนักลดลงไป 10 กิโล
แต่ว่า คุณตาต้องกลับมาแข็งแรงเหมือนเดิมเร็วๆนี้แหละ ฉันมั่นใจ
เหลืออีกแค่ 4 วัน
ฉันก็จะได้รู้แล้วล่ะ ว่ามหาวิทยาลัยที่ฉันใฝ่ฝัน จะเลือกฉัน..หรือไม่
ฉันกลัวจังเลยไดอารี่ ฉันกลัวความเปนจริง
มันหนาวมากแล้วนะตอนนี้
แย่ที่สุด ฉันไม่อยากตื่นเช้าเลยสักวัน ฉันเหนื่อยเหลือเกิน
อากาศแบบนี้ทำให้ฉันไม่สบายอีกแล้ว ก็เหมือนที่เคยเป็นทุกๆครั้งแหละ
ปลิวลมก็คงเหมือนกัน ต้องฝืนตัวเองมาสู้กับความหนาว แล้วพาฉันไปโรงเรียนวันแล้ววันเล่า
ฉันสงสารมันจัง รถเก่าๆคันน้อยของฉัน มันไม่ผิดสักนิดเลยนี่นะที่พังบ่อยครั้ง ฉันเข้าใจ
เวลาที่ผ่านมา ฉันผ่านอะไรกับเธอมามากเหลือเกินนะไดอารี่
เธอเป็นเพื่อนคนเดียวจริงๆที่ฉันคุยด้วยได้ทุกเรื่อง
กลับย้อนไปอ่านไดอารี่หน้าเก่าๆ มันก็ขำดีเหมือนกันนะ
วันแรกที่ฉันได้ปลิวลม ไม่น่าเชื่อเลยว่าฉันจะดีใจได้มหาศาลขนาดนั้น
อารมณ์ช่วงที่ฉันขาหัก
คราวโดดเรียนพิเศษไปดูโกสไรเดอร์
ความพยายามในการหัดขี่ปลิวลม กับอุบัติเหตุนับครั้งไม่ถ้วน
ลิงน้อยที่รัก ฉันเองยังประหลาดใจเลยเธอ ที่ฉันแอบรักมันมาเนิ่นนานได้ขนาดนี้เชียว
และความรักครั้งอื่นๆอีกหลายครั้ง กับคนทุกคนที่เข้ามาเป็นส่วนหนึ่งในชีวิตฉัน
บางเวลา ฉันก็ลืมพวกเขาบางคนไปบ้างเหมือนกัน ...
เธอเป็นเหมือนเงาสะท้อนจิตใจและความเป็นตัวตนจริงๆของฉัน
ซึ่งเมื่อฉันหวนกลับไปมอง บางครั้งฉันก็ยังประหลาดใจกับตัวเองไม่หาย
ไม่ว่าภายนอกของฉัน จะเข้มแข็งสักเท่าไหร่
แต่เธอก็รู้ใช่ไหมไดอารี่ ว่าฉันก็ยังเป็นเด็กขี้เหงาและอ่อนแอคนเดิมของเธอ
ตลอดมา .. .
เพื่อนของเราชื่อความเหงา :: บอย ตรัย