คร่าวๆแล้วกันนะ .. .
วันพฤหัส ตอนเที่ยงลิงมารับไปเซ็นทรัล
นัดกันจะไปแดกเคเอฟซี
แต่ก่อนกิน กูจะไปซื้อ แฮร์รี่
พอไปถึง มันเล่มล่ะสี่ร้อยเก้าสิบห้า
ไอ้ลิงแบบว่า .. ตัวเองจะเอาจิงง่ะ?
เดี๋ยวรอหนังมันออกค่อยไปดูแมะ มันเหมือนกันแหละ
เดี๋ยวเราเช่าแผ่นมาดูๆๆๆ แล้วเล่าให้ตัวเองฟังเลยก็ได้
เล่มตั้งห้าร้อย จะเอาจิงง่ะ ตัวเอ๊งงงงงงง!!!
กูก็แบบ .. มึงอย่าขัดขวางกูจากแฮร์รี่ได้แมะ
แล้วพอกูเดินไปจ่ายตัง มันเดินมามองหน้ากูแบบ... มึงซื้อจิงๆหรอเนี้ยยยย??
แล้วมันก็ตีหัวกูไป 1 ป้าบ
โอยยย มันเป็นจุดอ่อนอย่างยิ่งของกูเลย มายุ่งกะหัวกูเนี่ย
ใครมาจับหัว ลูบหัวกู ..กูจะชอบมากๆๆๆ
จากนั้น ก็ไปกินเคเอฟซี
พอกินเส็ด ก็ไปบ้านนิกกี้ แล้วก็ไปตกปลากัน ม่วนสุดๆๆ
มีกู แน็ท ลิง นิกกี้ ป๋อ กล้วย
แล้วตอนไปบ่อตกปลา ทางไกลมาก
แล้วกูซ้อนมอไซค์ลิงค่ะ มีความสุขที่สุดในโลก
อยากให้เวลาหยุดอยู่ตรงนั้นตลอดไป
แต่ก็นะ .. . เป็นไปไม่ได้
แล้วทุกอย่าง ก็ จบลง
ไปบ่อปลา นั่งดูนิกกี้ตกปลา
ได้โคตรปลาตัวเบ้อเริ่มเทิ่ม โอ้วววว ทึ่ง
ได้จับเบ็ดนิดนึง 55 อีนิกกี้สอนดึงปลา
แต่กูก็ไม่สามารถ เพราะกูกัวทำเบ็ดสุดที่รักมันพัง -*-
พอประมาน ทุ่มนึงก็ออกไปกินข้าวหน้ามอ
แล้วก็กลับบ้าน
โคตรสุขๆๆ
วันศุกร์ ก็ ทำฮิห้า หัวฟูเลยค่ะ ทำไม่เป็น
กว่าจะทำได้แม่งเหนื่อยสัด ไอ้นู่นก็ไม่ดี ไอ้นี่ก็ไม่สวย
คือเปลี่ยนไปเปลี่ยนมาอยู่นั่นแหละ แต่ตอนนี้กำลังเห่อมาก
แต่มันก็งั้นๆแหละ ไม่ค่อยมีอะไร ไม่หนุกเท่าไหร่
รำคานมันส่งอีเมลมารายงานทุกสถานการณ์
แล้ววันนี้ ก้ไปกินเลี้ยงวันเกิดกิ๊บน้อย
สนุกมาก หมูกะทะหร่อยมาก 555
ขอให้มีความสุขมากๆนะเพื่อน
จบ.
เราไม่ชอบลิงแล้วนะ จริงๆ
มันไม่ได้ทำอะไรให้หรอก มันก็ยังเหมือนเดิม
แต่ไม่รู้สิ
ความรู้สึกที่เคยมี จู่ๆมันก็ลดลงไปเอง
ไม่เข้าใจเหมือนกัน
ช่างเหอะ ...
ปล. รักไดอารี่ มากกว่า ฮิห้า
คร่าวๆแล้วกันนะ .. .
วันพฤหัส ตอนเที่ยงลิงมารับไปเซ็นทรัล
นัดกันจะไปแดกเคเอฟซี
แต่ก่อนกิน กูจะไปซื้อ แฮร์รี่
พอไปถึง มันเล่มล่ะสี่ร้อยเก้าสิบห้า
ไอ้ลิงแบบว่า .. ตัวเองจะเอาจิงง่ะ?
เดี๋ยวรอหนังมันออกค่อยไปดูแมะ มันเหมือนกันแหละ
เดี๋ยวเราเช่าแผ่นมาดูๆๆๆ แล้วเล่าให้ตัวเองฟังเลยก็ได้
เล่มตั้งห้าร้อย จะเอาจิงง่ะ ตัวเอ๊งงงงงงง!!!
กูก็แบบ .. มึงอย่าขัดขวางกูจากแฮร์รี่ได้แมะ
แล้วพอกูเดินไปจ่ายตัง มันเดินมามองหน้ากูแบบ... มึงซื้อจิงๆหรอเนี้ยยยย??
แล้วมันก็ตีหัวกูไป 1 ป้าบ
โอยยย มันเป็นจุดอ่อนอย่างยิ่งของกูเลย มายุ่งกะหัวกูเนี่ย
ใครมาจับหัว ลูบหัวกู ..กูจะชอบมากๆๆๆ
จากนั้น ก็ไปกินเคเอฟซี
พอกินเส็ด ก็ไปบ้านนิกกี้ แล้วก็ไปตกปลากัน ม่วนสุดๆๆ
มีกู แน็ท ลิง นิกกี้ ป๋อ กล้วย
แล้วตอนไปบ่อตกปลา ทางไกลมาก
แล้วกูซ้อนมอไซค์ลิงค่ะ มีความสุขที่สุดในโลก
อยากให้เวลาหยุดอยู่ตรงนั้นตลอดไป
แต่ก็นะ .. . เป็นไปไม่ได้
แล้วทุกอย่าง ก็ จบลง
ไปบ่อปลา นั่งดูนิกกี้ตกปลา
ได้โคตรปลาตัวเบ้อเริ่มเทิ่ม โอ้วววว ทึ่ง
ได้จับเบ็ดนิดนึง 55 อีนิกกี้สอนดึงปลา
แต่กูก็ไม่สามารถ เพราะกูกัวทำเบ็ดสุดที่รักมันพัง -*-
พอประมาน ทุ่มนึงก็ออกไปกินข้าวหน้ามอ
แล้วก็กลับบ้าน
โคตรสุขๆๆ
วันศุกร์ ก็ ทำฮิห้า หัวฟูเลยค่ะ ทำไม่เป็น
กว่าจะทำได้แม่งเหนื่อยสัด ไอ้นู่นก็ไม่ดี ไอ้นี่ก็ไม่สวย
คือเปลี่ยนไปเปลี่ยนมาอยู่นั่นแหละ แต่ตอนนี้กำลังเห่อมาก
แต่มันก็งั้นๆแหละ ไม่ค่อยมีอะไร ไม่หนุกเท่าไหร่
รำคานมันส่งอีเมลมารายงานทุกสถานการณ์
แล้ววันนี้ ก้ไปกินเลี้ยงวันเกิดกิ๊บน้อย
สนุกมาก หมูกะทะหร่อยมาก 555
ขอให้มีความสุขมากๆนะเพื่อน
จบ.
เราไม่ชอบลิงแล้วนะ จริงๆ
มันไม่ได้ทำอะไรให้หรอก มันก็ยังเหมือนเดิม
แต่ไม่รู้สิ
ความรู้สึกที่เคยมี จู่ๆมันก็ลดลงไปเอง
ไม่เข้าใจเหมือนกัน
ช่างเหอะ ...
ปล. รักไดอารี่ มากกว่า ฮิห้า
(19:56) ฅ . ฅ น :
เมื่อเช้า
(19:56) ฅ . ฅ น :
เรารถล้มอีกแล้วว่ะ
(19:57) [ J ] e:
ที่ไหน
(19:57) [ J ] e:
ที่โทรมาหาเราหรอ
(19:57) ฅ . ฅ น :
สวนบวกหาด
(19:57) ฅ . ฅ น :
ใช่แล้ว
(19:57) ฅ . ฅ น :
ล้อหลังมันหลุด
(19:57) [ J ] e:
ทำไมไม่บอก
(19:57) [ J ] e:
เปงไรมากไหม
(19:57) [ J ] e:
ทำไมไม่บอกเรา
(19:57) ฅ . ฅ น :
ก็กลิ้งอ่ะดิ่ 555
(19:58) ฅ . ฅ น :
ก็จะบอก นึกว่าเจมไป รร
(19:58) [ J ] e:
น่าจัง
(19:58) [ J ] e:
ทำไมไม่ยอมบอก
(19:58) ฅ . ฅ น :
แต่เห็นหลับอยู่เลยไม่อยากกวน
(19:58) [ J ] e:
ทีหลังอย่าทำแบบนี้
(19:58) [ J ] e:
ไม่ชอบ
(19:58) [ J ] e:
บอกเราดิ
(19:58) [ J ] e:
เดี๋ยวเราไปหา
(19:58) [ J ] e:
มีอะไรก้อบอก
(19:59) ฅ . ฅ น :
ค่าาา
(19:59) [ J ] e:
มันไม่ใช่เรื่องเล่นๆ
(19:59) ฅ . ฅ น :
ง่ะ
(19:59) [ J ] e:
ถ้าบอก
(19:59) [ J ] e:
เราก้อจะไปหา
(19:59) ฅ . ฅ น :
เหม่งดุจัง -*-
(19:59) [ J ] e:
ไม่ต้องเกรงใจ
(20:00) [ J ] e:
ถ้าเพื่อนเดือดร้อนเราไปหาได้หมด
(20:00) [ J ] e:
น่าจังที่สุด
(20:00) ฅ . ฅ น :
โอ้ววววววววววว
(20:00) ฅ . ฅ น :
เหม่ง เปง คนดี
(20:00) ฅ . ฅ น :
ซึ้งว่ะ
(20:00) ฅ . ฅ น :
ขอบใจนะ
(20:00) [ J ] e:
ทีหลังต้องบอกนะ
(20:01) [ J ] e:
เปงไรมากไหมนี่
(20:01) ฅ . ฅ น :
ค่าา ๆๆ รู้แล้ว
(20:01) ฅ . ฅ น :
ไม่เปนไรหรอก
(20:01) ฅ . ฅ น :
ก้อถลอกเฉยๆ แต่รถเราเป็น
(20:02) [ J ] e:
เค้าอุตส่าถามแล้วนะว่ามีอะไร
(20:02) [ J ] e:
ก้อไม่ยอมบอก
(20:02) [ J ] e:
น่าจัง
(20:02) [ J ] e:
แล้วไปโรงเรียนยังไง
(20:03) ฅ . ฅ น :
ให้ใครไม่รู้ไปส่ง
(20:03) ฅ . ฅ น :
-*-
(20:03) [ J ] e:
น่าจะบอกเรา
(20:04) [ J ] e:
ทีหลังไม่ต้องเกรงใจนะ
(20:04) ฅ . ฅ น :
อื้อ จ้าา
(20:05) [ J ] e:
ถ้าไม่บอกเราโกรธแน่
(20:05) [ J ] e:
บ้าาาาาาา
(20:05) [ J ] e:
มันไม่ใช่เรื่องเล่นเลยเนี้ย
(20:05) [ J ] e:
ไม่พูดล่ะ
(20:05) [ J ] e:
ไม่เปงไรก้อดีแล้ว
(20:06) [ J ] e:
ทีหลังก้อขี่รถดีๆก้อแล้วกัน
(20:06) ฅ . ฅ น :
ง่าาาาาาาาาาา เหม่งอย่าดุ ดิ่ว๊อยยย
(20:06) [ J ] e:
มันน่าไหมล่ะ
(20:06) ฅ . ฅ น :
อะไรๆ เราไม่ผิดเลย ล้อมันหลุดเอง
(20:06) [ J ] e:
ผิดทีโกหกกกกกกกกกกกกกกก
(20:07) ฅ . ฅ น :
ป่าวโกหก
(20:07) [ J ] e:
แต่ไม่ยอมบอก
(20:08) ฅ . ฅ น :
ก็มึงหลับง่ะ
(20:08) ฅ . ฅ น :
หอก็อยู่ไกล
(20:08) [ J ] e:
ไม่ต้องมาอ้าง
(20:08) [ J ] e:
มันไม่ใช่ปัญหา
(20:08) [ J ] e:
ถ้าบอกเราก้อไป
(20:08) [ J ] e:
น่าโมโห
(20:09) ฅ . ฅ น :
เค้าผิดไปแล้ววววววววววว เค้าขอโทด
(20:10) [ J ] e:
อืม
(20:10) [ J ] e:
ทีหลังก้อบอกแล้วกัน
(20:10) ฅ . ฅ น :
ค่ะๆๆๆ
(20:10) ฅ . ฅ น :
แม่งดุชิหายเรย
(20:10) ฅ . ฅ น :
ไอ้บ้าเหม่ง
(20:10) [ J ] e:
ไม่ได้ดุ
(20:11) [ J ] e:
แต่เปงห่วง
(20:11) ฅ . ฅ น :
อ่ะ จ้ะๆๆ ขอบใจมาก
(20:11) ฅ . ฅ น :
พรุ่งนี้ไป รร มะ
(20:11) [ J ] e:
ไม่ไป
(20:11) [ J ] e:
ขี้เกียจ
(20:12) [ J ] e:
นอนอยู่หอดีกว่า
(20:12) ฅ . ฅ น :
เออ ไปก็ไม่มีไรทำ น่าเบื่อโคตร
(20:13) [ J ] e:
บ้าาาที่สุด
(20:13) ฅ . ฅ น :
อาร๊ายยยยยยยย
(20:13) [ J ] e:
นึกแล้วโมโห
(20:13) ฅ . ฅ น :
อย่าไปนึกดิ่
(20:14) ฅ . ฅ น :
มันผ่านไปแล้วๆ
(20:14) [ J ] e:
มันน่าโมโหนี่น่า
(20:15) [ J ] e:
อย่าให้เปงแบบนี้อีกนะ
(20:15) [ J ] e:
ตายแน่
แล้วแบบนี้ จะไม่ให้เรารักเธอได้ยังไง .. .
พรุ่งนี้ เราจะไปกินเคเอฟซีกัน 2 คน
ดีใจจังเลย ^______^
คร่าวๆแล้วกันนะ .. .
วันพฤหัส ตอนเที่ยงลิงมารับไปเซ็นทรัล
นัดกันจะไปแดกเคเอฟซี
แต่ก่อนกิน กูจะไปซื้อ แฮร์รี่
พอไปถึง มันเล่มล่ะสี่ร้อยเก้าสิบห้า
ไอ้ลิงแบบว่า .. ตัวเองจะเอาจิงง่ะ?
เดี๋ยวรอหนังมันออกค่อยไปดูแมะ มันเหมือนกันแหละ
เดี๋ยวเราเช่าแผ่นมาดูๆๆๆ แล้วเล่าให้ตัวเองฟังเลยก็ได้
เล่มตั้งห้าร้อย จะเอาจิงง่ะ ตัวเอ๊งงงงงงง!!!
กูก็แบบ .. มึงอย่าขัดขวางกูจากแฮร์รี่ได้แมะ
แล้วพอกูเดินไปจ่ายตัง มันเดินมามองหน้ากูแบบ... มึงซื้อจิงๆหรอเนี้ยยยย??
แล้วมันก็ตีหัวกูไป 1 ป้าบ
โอยยย มันเป็นจุดอ่อนอย่างยิ่งของกูเลย มายุ่งกะหัวกูเนี่ย
ใครมาจับหัว ลูบหัวกู ..กูจะชอบมากๆๆๆ
จากนั้น ก็ไปกินเคเอฟซี
พอกินเส็ด ก็ไปบ้านนิกกี้ แล้วก็ไปตกปลากัน ม่วนสุดๆๆ
มีกู แน็ท ลิง นิกกี้ ป๋อ กล้วย
แล้วตอนไปบ่อตกปลา ทางไกลมาก
แล้วกูซ้อนมอไซค์ลิงค่ะ มีความสุขที่สุดในโลก
อยากให้เวลาหยุดอยู่ตรงนั้นตลอดไป
แต่ก็นะ .. . เป็นไปไม่ได้
แล้วทุกอย่าง ก็ จบลง
ไปบ่อปลา นั่งดูนิกกี้ตกปลา
ได้โคตรปลาตัวเบ้อเริ่มเทิ่ม โอ้วววว ทึ่ง
ได้จับเบ็ดนิดนึง 55 อีนิกกี้สอนดึงปลา
แต่กูก็ไม่สามารถ เพราะกูกัวทำเบ็ดสุดที่รักมันพัง -*-
พอประมาน ทุ่มนึงก็ออกไปกินข้าวหน้ามอ
แล้วก็กลับบ้าน
โคตรสุขๆๆ
วันศุกร์ ก็ ทำฮิห้า หัวฟูเลยค่ะ ทำไม่เป็น
กว่าจะทำได้แม่งเหนื่อยสัด ไอ้นู่นก็ไม่ดี ไอ้นี่ก็ไม่สวย
คือเปลี่ยนไปเปลี่ยนมาอยู่นั่นแหละ แต่ตอนนี้กำลังเห่อมาก
แต่มันก็งั้นๆแหละ ไม่ค่อยมีอะไร ไม่หนุกเท่าไหร่
รำคานมันส่งอีเมลมารายงานทุกสถานการณ์
แล้ววันนี้ ก้ไปกินเลี้ยงวันเกิดกิ๊บน้อย
สนุกมาก หมูกะทะหร่อยมาก 555
ขอให้มีความสุขมากๆนะเพื่อน
จบ.
เราไม่ชอบลิงแล้วนะ จริงๆ
มันไม่ได้ทำอะไรให้หรอก มันก็ยังเหมือนเดิม
แต่ไม่รู้สิ
ความรู้สึกที่เคยมี จู่ๆมันก็ลดลงไปเอง
ไม่เข้าใจเหมือนกัน
ช่างเหอะ ...
ปล. รักไดอารี่ มากกว่า ฮิห้า
(19:56) ฅ . ฅ น :
เมื่อเช้า
(19:56) ฅ . ฅ น :
เรารถล้มอีกแล้วว่ะ
(19:57) [ J ] e:
ที่ไหน
(19:57) [ J ] e:
ที่โทรมาหาเราหรอ
(19:57) ฅ . ฅ น :
สวนบวกหาด
(19:57) ฅ . ฅ น :
ใช่แล้ว
(19:57) ฅ . ฅ น :
ล้อหลังมันหลุด
(19:57) [ J ] e:
ทำไมไม่บอก
(19:57) [ J ] e:
เปงไรมากไหม
(19:57) [ J ] e:
ทำไมไม่บอกเรา
(19:57) ฅ . ฅ น :
ก็กลิ้งอ่ะดิ่ 555
(19:58) ฅ . ฅ น :
ก็จะบอก นึกว่าเจมไป รร
(19:58) [ J ] e:
น่าจัง
(19:58) [ J ] e:
ทำไมไม่ยอมบอก
(19:58) ฅ . ฅ น :
แต่เห็นหลับอยู่เลยไม่อยากกวน
(19:58) [ J ] e:
ทีหลังอย่าทำแบบนี้
(19:58) [ J ] e:
ไม่ชอบ
(19:58) [ J ] e:
บอกเราดิ
(19:58) [ J ] e:
เดี๋ยวเราไปหา
(19:58) [ J ] e:
มีอะไรก้อบอก
(19:59) ฅ . ฅ น :
ค่าาา
(19:59) [ J ] e:
มันไม่ใช่เรื่องเล่นๆ
(19:59) ฅ . ฅ น :
ง่ะ
(19:59) [ J ] e:
ถ้าบอก
(19:59) [ J ] e:
เราก้อจะไปหา
(19:59) ฅ . ฅ น :
เหม่งดุจัง -*-
(19:59) [ J ] e:
ไม่ต้องเกรงใจ
(20:00) [ J ] e:
ถ้าเพื่อนเดือดร้อนเราไปหาได้หมด
(20:00) [ J ] e:
น่าจังที่สุด
(20:00) ฅ . ฅ น :
โอ้ววววววววววว
(20:00) ฅ . ฅ น :
เหม่ง เปง คนดี
(20:00) ฅ . ฅ น :
ซึ้งว่ะ
(20:00) ฅ . ฅ น :
ขอบใจนะ
(20:00) [ J ] e:
ทีหลังต้องบอกนะ
(20:01) [ J ] e:
เปงไรมากไหมนี่
(20:01) ฅ . ฅ น :
ค่าา ๆๆ รู้แล้ว
(20:01) ฅ . ฅ น :
ไม่เปนไรหรอก
(20:01) ฅ . ฅ น :
ก้อถลอกเฉยๆ แต่รถเราเป็น
(20:02) [ J ] e:
เค้าอุตส่าถามแล้วนะว่ามีอะไร
(20:02) [ J ] e:
ก้อไม่ยอมบอก
(20:02) [ J ] e:
น่าจัง
(20:02) [ J ] e:
แล้วไปโรงเรียนยังไง
(20:03) ฅ . ฅ น :
ให้ใครไม่รู้ไปส่ง
(20:03) ฅ . ฅ น :
-*-
(20:03) [ J ] e:
น่าจะบอกเรา
(20:04) [ J ] e:
ทีหลังไม่ต้องเกรงใจนะ
(20:04) ฅ . ฅ น :
อื้อ จ้าา
(20:05) [ J ] e:
ถ้าไม่บอกเราโกรธแน่
(20:05) [ J ] e:
บ้าาาาาาา
(20:05) [ J ] e:
มันไม่ใช่เรื่องเล่นเลยเนี้ย
(20:05) [ J ] e:
ไม่พูดล่ะ
(20:05) [ J ] e:
ไม่เปงไรก้อดีแล้ว
(20:06) [ J ] e:
ทีหลังก้อขี่รถดีๆก้อแล้วกัน
(20:06) ฅ . ฅ น :
ง่าาาาาาาาาาา เหม่งอย่าดุ ดิ่ว๊อยยย
(20:06) [ J ] e:
มันน่าไหมล่ะ
(20:06) ฅ . ฅ น :
อะไรๆ เราไม่ผิดเลย ล้อมันหลุดเอง
(20:06) [ J ] e:
ผิดทีโกหกกกกกกกกกกกกกกก
(20:07) ฅ . ฅ น :
ป่าวโกหก
(20:07) [ J ] e:
แต่ไม่ยอมบอก
(20:08) ฅ . ฅ น :
ก็มึงหลับง่ะ
(20:08) ฅ . ฅ น :
หอก็อยู่ไกล
(20:08) [ J ] e:
ไม่ต้องมาอ้าง
(20:08) [ J ] e:
มันไม่ใช่ปัญหา
(20:08) [ J ] e:
ถ้าบอกเราก้อไป
(20:08) [ J ] e:
น่าโมโห
(20:09) ฅ . ฅ น :
เค้าผิดไปแล้ววววววววววว เค้าขอโทด
(20:10) [ J ] e:
อืม
(20:10) [ J ] e:
ทีหลังก้อบอกแล้วกัน
(20:10) ฅ . ฅ น :
ค่ะๆๆๆ
(20:10) ฅ . ฅ น :
แม่งดุชิหายเรย
(20:10) ฅ . ฅ น :
ไอ้บ้าเหม่ง
(20:10) [ J ] e:
ไม่ได้ดุ
(20:11) [ J ] e:
แต่เปงห่วง
(20:11) ฅ . ฅ น :
อ่ะ จ้ะๆๆ ขอบใจมาก
(20:11) ฅ . ฅ น :
พรุ่งนี้ไป รร มะ
(20:11) [ J ] e:
ไม่ไป
(20:11) [ J ] e:
ขี้เกียจ
(20:12) [ J ] e:
นอนอยู่หอดีกว่า
(20:12) ฅ . ฅ น :
เออ ไปก็ไม่มีไรทำ น่าเบื่อโคตร
(20:13) [ J ] e:
บ้าาาที่สุด
(20:13) ฅ . ฅ น :
อาร๊ายยยยยยยย
(20:13) [ J ] e:
นึกแล้วโมโห
(20:13) ฅ . ฅ น :
อย่าไปนึกดิ่
(20:14) ฅ . ฅ น :
มันผ่านไปแล้วๆ
(20:14) [ J ] e:
มันน่าโมโหนี่น่า
(20:15) [ J ] e:
อย่าให้เปงแบบนี้อีกนะ
(20:15) [ J ] e:
ตายแน่
แล้วแบบนี้ จะไม่ให้เรารักเธอได้ยังไง .. .
พรุ่งนี้ เราจะไปกินเคเอฟซีกัน 2 คน
ดีใจจังเลย ^______^
มันจบแล้ว ช่วงเวลาที่เราเครียดที่สุด
กับการแหกตาอ่านหนังสือดึกๆดื่น
กับการแบกสังขารไปนั่งกวดวิชาวันละ 4 ชั่วโมง
วันนี้ มันสิ้นสุดแล้ว
เราสอบโควต้าเสร็จแล้ว เย้~
ตอนนี้ ก็ลั้นลาไปก่อน
เดี๋ยววันที่ 9 มกรา พอเค้าประกาศผล
แล้วค่อยกลับมาเหี่ยวอีกรอบ ฮ่าๆๆ
ไม่หรอกน่า .. . .
เราต้องติดสิ เราจะติดโควต้ากันใช่มั้ยอะสึโม่?
แต่ว่า ข้อสอบยากมากเลยอ่ะ
ผิดหวังกับตัวเองเล็กๆ
แต่จะทำไงได้ เราก็เต็มที่ของเราแล้วนี่เนอะ
ไม่ว่าผลลัพท์จะออกมายังไง ก็ต้องยอมรับให้ได้แหละ
สู้ สู้ กิ๊กกั๊ก เก่งอยู่แล้น
เพื่อปลิวลม เพื่อตะแกรงหน้า เพื่อบาร์กระดิ่ง กันล้มหลัง ปลิงข้าง ป้ายคริสโตเฟอร์.. . ฯลฯ
หนูต้องทำได้!!!
-------------------------------
16 ธ.ค.
แฮปปี้เบิร์ดเดย์นะทิง รักมึงมากมายก่ายกอง
วันเกิดมึงปีนี้ ตรงกับวันที่กูทุกข์ทรมานที่สุดเลยรู้ป่ะ ฮ่าๆๆ
มีความสุขมากๆนะ
ขอให้โชคดีกับการแก่งแย่งสถาบันการศึกษา
รัก และ คิดถึงมึงเสมอ
ปล. เบื่อไดอารี่แล้วว่ะ อยากเลิกเต็มที- คิดถึงพ่อ
- เหนื่อยเหลือเกิน
- 9 มกราคม วันชี้ชะตา สยองจริงๆ
- รักเพื่อนทุกคน วันสุดท้ายมันใกล้เข้ามาทุกทีแล้วสิเนอะ
- เพิ่งรู้ ..เราก็รักโรงเรียนเหมือนกัน
Into The Light :: โอม ชาตรี
จะชนะหรือว่าแพ้ จะเข้มแข็งหรืออ่อนแอ
ยังไม่รู้ .. .
คร่าวๆแล้วกันนะ .. .
วันพฤหัส ตอนเที่ยงลิงมารับไปเซ็นทรัล
นัดกันจะไปแดกเคเอฟซี
แต่ก่อนกิน กูจะไปซื้อ แฮร์รี่
พอไปถึง มันเล่มล่ะสี่ร้อยเก้าสิบห้า
ไอ้ลิงแบบว่า .. ตัวเองจะเอาจิงง่ะ?
เดี๋ยวรอหนังมันออกค่อยไปดูแมะ มันเหมือนกันแหละ
เดี๋ยวเราเช่าแผ่นมาดูๆๆๆ แล้วเล่าให้ตัวเองฟังเลยก็ได้
เล่มตั้งห้าร้อย จะเอาจิงง่ะ ตัวเอ๊งงงงงงง!!!
กูก็แบบ .. มึงอย่าขัดขวางกูจากแฮร์รี่ได้แมะ
แล้วพอกูเดินไปจ่ายตัง มันเดินมามองหน้ากูแบบ... มึงซื้อจิงๆหรอเนี้ยยยย??
แล้วมันก็ตีหัวกูไป 1 ป้าบ
โอยยย มันเป็นจุดอ่อนอย่างยิ่งของกูเลย มายุ่งกะหัวกูเนี่ย
ใครมาจับหัว ลูบหัวกู ..กูจะชอบมากๆๆๆ
จากนั้น ก็ไปกินเคเอฟซี
พอกินเส็ด ก็ไปบ้านนิกกี้ แล้วก็ไปตกปลากัน ม่วนสุดๆๆ
มีกู แน็ท ลิง นิกกี้ ป๋อ กล้วย
แล้วตอนไปบ่อตกปลา ทางไกลมาก
แล้วกูซ้อนมอไซค์ลิงค่ะ มีความสุขที่สุดในโลก
อยากให้เวลาหยุดอยู่ตรงนั้นตลอดไป
แต่ก็นะ .. . เป็นไปไม่ได้
แล้วทุกอย่าง ก็ จบลง
ไปบ่อปลา นั่งดูนิกกี้ตกปลา
ได้โคตรปลาตัวเบ้อเริ่มเทิ่ม โอ้วววว ทึ่ง
ได้จับเบ็ดนิดนึง 55 อีนิกกี้สอนดึงปลา
แต่กูก็ไม่สามารถ เพราะกูกัวทำเบ็ดสุดที่รักมันพัง -*-
พอประมาน ทุ่มนึงก็ออกไปกินข้าวหน้ามอ
แล้วก็กลับบ้าน
โคตรสุขๆๆ
วันศุกร์ ก็ ทำฮิห้า หัวฟูเลยค่ะ ทำไม่เป็น
กว่าจะทำได้แม่งเหนื่อยสัด ไอ้นู่นก็ไม่ดี ไอ้นี่ก็ไม่สวย
คือเปลี่ยนไปเปลี่ยนมาอยู่นั่นแหละ แต่ตอนนี้กำลังเห่อมาก
แต่มันก็งั้นๆแหละ ไม่ค่อยมีอะไร ไม่หนุกเท่าไหร่
รำคานมันส่งอีเมลมารายงานทุกสถานการณ์
แล้ววันนี้ ก้ไปกินเลี้ยงวันเกิดกิ๊บน้อย
สนุกมาก หมูกะทะหร่อยมาก 555
ขอให้มีความสุขมากๆนะเพื่อน
จบ.
เราไม่ชอบลิงแล้วนะ จริงๆ
มันไม่ได้ทำอะไรให้หรอก มันก็ยังเหมือนเดิม
แต่ไม่รู้สิ
ความรู้สึกที่เคยมี จู่ๆมันก็ลดลงไปเอง
ไม่เข้าใจเหมือนกัน
ช่างเหอะ ...
ปล. รักไดอารี่ มากกว่า ฮิห้า
(19:56) ฅ . ฅ น :
เมื่อเช้า
(19:56) ฅ . ฅ น :
เรารถล้มอีกแล้วว่ะ
(19:57) [ J ] e:
ที่ไหน
(19:57) [ J ] e:
ที่โทรมาหาเราหรอ
(19:57) ฅ . ฅ น :
สวนบวกหาด
(19:57) ฅ . ฅ น :
ใช่แล้ว
(19:57) ฅ . ฅ น :
ล้อหลังมันหลุด
(19:57) [ J ] e:
ทำไมไม่บอก
(19:57) [ J ] e:
เปงไรมากไหม
(19:57) [ J ] e:
ทำไมไม่บอกเรา
(19:57) ฅ . ฅ น :
ก็กลิ้งอ่ะดิ่ 555
(19:58) ฅ . ฅ น :
ก็จะบอก นึกว่าเจมไป รร
(19:58) [ J ] e:
น่าจัง
(19:58) [ J ] e:
ทำไมไม่ยอมบอก
(19:58) ฅ . ฅ น :
แต่เห็นหลับอยู่เลยไม่อยากกวน
(19:58) [ J ] e:
ทีหลังอย่าทำแบบนี้
(19:58) [ J ] e:
ไม่ชอบ
(19:58) [ J ] e:
บอกเราดิ
(19:58) [ J ] e:
เดี๋ยวเราไปหา
(19:58) [ J ] e:
มีอะไรก้อบอก
(19:59) ฅ . ฅ น :
ค่าาา
(19:59) [ J ] e:
มันไม่ใช่เรื่องเล่นๆ
(19:59) ฅ . ฅ น :
ง่ะ
(19:59) [ J ] e:
ถ้าบอก
(19:59) [ J ] e:
เราก้อจะไปหา
(19:59) ฅ . ฅ น :
เหม่งดุจัง -*-
(19:59) [ J ] e:
ไม่ต้องเกรงใจ
(20:00) [ J ] e:
ถ้าเพื่อนเดือดร้อนเราไปหาได้หมด
(20:00) [ J ] e:
น่าจังที่สุด
(20:00) ฅ . ฅ น :
โอ้ววววววววววว
(20:00) ฅ . ฅ น :
เหม่ง เปง คนดี
(20:00) ฅ . ฅ น :
ซึ้งว่ะ
(20:00) ฅ . ฅ น :
ขอบใจนะ
(20:00) [ J ] e:
ทีหลังต้องบอกนะ
(20:01) [ J ] e:
เปงไรมากไหมนี่
(20:01) ฅ . ฅ น :
ค่าา ๆๆ รู้แล้ว
(20:01) ฅ . ฅ น :
ไม่เปนไรหรอก
(20:01) ฅ . ฅ น :
ก้อถลอกเฉยๆ แต่รถเราเป็น
(20:02) [ J ] e:
เค้าอุตส่าถามแล้วนะว่ามีอะไร
(20:02) [ J ] e:
ก้อไม่ยอมบอก
(20:02) [ J ] e:
น่าจัง
(20:02) [ J ] e:
แล้วไปโรงเรียนยังไง
(20:03) ฅ . ฅ น :
ให้ใครไม่รู้ไปส่ง
(20:03) ฅ . ฅ น :
-*-
(20:03) [ J ] e:
น่าจะบอกเรา
(20:04) [ J ] e:
ทีหลังไม่ต้องเกรงใจนะ
(20:04) ฅ . ฅ น :
อื้อ จ้าา
(20:05) [ J ] e:
ถ้าไม่บอกเราโกรธแน่
(20:05) [ J ] e:
บ้าาาาาาา
(20:05) [ J ] e:
มันไม่ใช่เรื่องเล่นเลยเนี้ย
(20:05) [ J ] e:
ไม่พูดล่ะ
(20:05) [ J ] e:
ไม่เปงไรก้อดีแล้ว
(20:06) [ J ] e:
ทีหลังก้อขี่รถดีๆก้อแล้วกัน
(20:06) ฅ . ฅ น :
ง่าาาาาาาาาาา เหม่งอย่าดุ ดิ่ว๊อยยย
(20:06) [ J ] e:
มันน่าไหมล่ะ
(20:06) ฅ . ฅ น :
อะไรๆ เราไม่ผิดเลย ล้อมันหลุดเอง
(20:06) [ J ] e:
ผิดทีโกหกกกกกกกกกกกกกกก
(20:07) ฅ . ฅ น :
ป่าวโกหก
(20:07) [ J ] e:
แต่ไม่ยอมบอก
(20:08) ฅ . ฅ น :
ก็มึงหลับง่ะ
(20:08) ฅ . ฅ น :
หอก็อยู่ไกล
(20:08) [ J ] e:
ไม่ต้องมาอ้าง
(20:08) [ J ] e:
มันไม่ใช่ปัญหา
(20:08) [ J ] e:
ถ้าบอกเราก้อไป
(20:08) [ J ] e:
น่าโมโห
(20:09) ฅ . ฅ น :
เค้าผิดไปแล้ววววววววววว เค้าขอโทด
(20:10) [ J ] e:
อืม
(20:10) [ J ] e:
ทีหลังก้อบอกแล้วกัน
(20:10) ฅ . ฅ น :
ค่ะๆๆๆ
(20:10) ฅ . ฅ น :
แม่งดุชิหายเรย
(20:10) ฅ . ฅ น :
ไอ้บ้าเหม่ง
(20:10) [ J ] e:
ไม่ได้ดุ
(20:11) [ J ] e:
แต่เปงห่วง
(20:11) ฅ . ฅ น :
อ่ะ จ้ะๆๆ ขอบใจมาก
(20:11) ฅ . ฅ น :
พรุ่งนี้ไป รร มะ
(20:11) [ J ] e:
ไม่ไป
(20:11) [ J ] e:
ขี้เกียจ
(20:12) [ J ] e:
นอนอยู่หอดีกว่า
(20:12) ฅ . ฅ น :
เออ ไปก็ไม่มีไรทำ น่าเบื่อโคตร
(20:13) [ J ] e:
บ้าาาที่สุด
(20:13) ฅ . ฅ น :
อาร๊ายยยยยยยย
(20:13) [ J ] e:
นึกแล้วโมโห
(20:13) ฅ . ฅ น :
อย่าไปนึกดิ่
(20:14) ฅ . ฅ น :
มันผ่านไปแล้วๆ
(20:14) [ J ] e:
มันน่าโมโหนี่น่า
(20:15) [ J ] e:
อย่าให้เปงแบบนี้อีกนะ
(20:15) [ J ] e:
ตายแน่
แล้วแบบนี้ จะไม่ให้เรารักเธอได้ยังไง .. .
พรุ่งนี้ เราจะไปกินเคเอฟซีกัน 2 คน
ดีใจจังเลย ^______^
มันจบแล้ว ช่วงเวลาที่เราเครียดที่สุด
กับการแหกตาอ่านหนังสือดึกๆดื่น
กับการแบกสังขารไปนั่งกวดวิชาวันละ 4 ชั่วโมง
วันนี้ มันสิ้นสุดแล้ว
เราสอบโควต้าเสร็จแล้ว เย้~
ตอนนี้ ก็ลั้นลาไปก่อน
เดี๋ยววันที่ 9 มกรา พอเค้าประกาศผล
แล้วค่อยกลับมาเหี่ยวอีกรอบ ฮ่าๆๆ
ไม่หรอกน่า .. . .
เราต้องติดสิ เราจะติดโควต้ากันใช่มั้ยอะสึโม่?
แต่ว่า ข้อสอบยากมากเลยอ่ะ
ผิดหวังกับตัวเองเล็กๆ
แต่จะทำไงได้ เราก็เต็มที่ของเราแล้วนี่เนอะ
ไม่ว่าผลลัพท์จะออกมายังไง ก็ต้องยอมรับให้ได้แหละ
สู้ สู้ กิ๊กกั๊ก เก่งอยู่แล้น
เพื่อปลิวลม เพื่อตะแกรงหน้า เพื่อบาร์กระดิ่ง กันล้มหลัง ปลิงข้าง ป้ายคริสโตเฟอร์.. . ฯลฯ
หนูต้องทำได้!!!
-------------------------------
16 ธ.ค.
แฮปปี้เบิร์ดเดย์นะทิง รักมึงมากมายก่ายกอง
วันเกิดมึงปีนี้ ตรงกับวันที่กูทุกข์ทรมานที่สุดเลยรู้ป่ะ ฮ่าๆๆ
มีความสุขมากๆนะ
ขอให้โชคดีกับการแก่งแย่งสถาบันการศึกษา
รัก และ คิดถึงมึงเสมอ
ปล. เบื่อไดอารี่แล้วว่ะ อยากเลิกเต็มที- คิดถึงพ่อ
- เหนื่อยเหลือเกิน
- 9 มกราคม วันชี้ชะตา สยองจริงๆ
- รักเพื่อนทุกคน วันสุดท้ายมันใกล้เข้ามาทุกทีแล้วสิเนอะ
- เพิ่งรู้ ..เราก็รักโรงเรียนเหมือนกัน
Into The Light :: โอม ชาตรี
จะชนะหรือว่าแพ้ จะเข้มแข็งหรืออ่อนแอ
ยังไม่รู้ .. .
อีก 2 วัน!!!
โอ้ย เครียดที่สุด ปวดกะบาล
อิก้อย กับ อิอุ้ม
ติดมนุษย์ญี่ปุ่น โครงการเรียนดี
ดีใจด้วยนะ เก่งจิงเพื่อนกู
แต่ว่า ไอ้เอ็ดไม่ติดสถาปัตย์
อืม ตอนแรกที่ยังไม่ประกาศผล
กูไม่อยากให้มันได้เลยจริงๆ กูหมั่นไส้
แต่ตอนนี้ เศร้าแทนว่ะ
อุตส่าผ่านรอบแรกได้ไปเวิคช็อปแล้ว
แต่ทั้งหมดก็มาพังลงตรงหน้า
หมดหวังแล้วกับสถาปัตย์มอชอ ความฝันทั้งหมด จบ
เข้าใจ.. .
มันเศร้านะ แต่แกก็ต้องเข้มแข็งกับมันให้ได้
เราเป็นห่วงแกจริงๆ ไม่คิดว่าจะเป็นถึงขนาดนี้
หยุดโทษตัวเอง และรักตัวเองให้มากๆ กว่านี้เหอะ
ทุกอย่างมันต้องมีทางออกจนได้แหละ อย่างน้อย ..
ปีหน้าก็ยังมี มันไม่มีอะไรสายเกินไป โอเคนะ เป็นกำลังใจให้
ส่วนกูตอนนี้ ถึงขั้นบ้าเล็กๆ
บอกได้คำเดียวว่าเครียด เครียดมาก ปวดหัว เครียดเกิน
รู้สึกว่าตัวเองโง่มาก เสียดายเวลาที่ผ่านๆมาจริงๆ
แต่เราก็ต้องมีความหวังใช่ป่ะ
อะไรก็เกิดขึ้นได้ เราอาจจะติดมนุษย์engก็ได้ ใครจะรู้
แล้วกูจะตามมึงไปนะ ก้อย อุ้ม แซม ทาโร่
คร่าวๆแล้วกันนะ .. .
วันพฤหัส ตอนเที่ยงลิงมารับไปเซ็นทรัล
นัดกันจะไปแดกเคเอฟซี
แต่ก่อนกิน กูจะไปซื้อ แฮร์รี่
พอไปถึง มันเล่มล่ะสี่ร้อยเก้าสิบห้า
ไอ้ลิงแบบว่า .. ตัวเองจะเอาจิงง่ะ?
เดี๋ยวรอหนังมันออกค่อยไปดูแมะ มันเหมือนกันแหละ
เดี๋ยวเราเช่าแผ่นมาดูๆๆๆ แล้วเล่าให้ตัวเองฟังเลยก็ได้
เล่มตั้งห้าร้อย จะเอาจิงง่ะ ตัวเอ๊งงงงงงง!!!
กูก็แบบ .. มึงอย่าขัดขวางกูจากแฮร์รี่ได้แมะ
แล้วพอกูเดินไปจ่ายตัง มันเดินมามองหน้ากูแบบ... มึงซื้อจิงๆหรอเนี้ยยยย??
แล้วมันก็ตีหัวกูไป 1 ป้าบ
โอยยย มันเป็นจุดอ่อนอย่างยิ่งของกูเลย มายุ่งกะหัวกูเนี่ย
ใครมาจับหัว ลูบหัวกู ..กูจะชอบมากๆๆๆ
จากนั้น ก็ไปกินเคเอฟซี
พอกินเส็ด ก็ไปบ้านนิกกี้ แล้วก็ไปตกปลากัน ม่วนสุดๆๆ
มีกู แน็ท ลิง นิกกี้ ป๋อ กล้วย
แล้วตอนไปบ่อตกปลา ทางไกลมาก
แล้วกูซ้อนมอไซค์ลิงค่ะ มีความสุขที่สุดในโลก
อยากให้เวลาหยุดอยู่ตรงนั้นตลอดไป
แต่ก็นะ .. . เป็นไปไม่ได้
แล้วทุกอย่าง ก็ จบลง
ไปบ่อปลา นั่งดูนิกกี้ตกปลา
ได้โคตรปลาตัวเบ้อเริ่มเทิ่ม โอ้วววว ทึ่ง
ได้จับเบ็ดนิดนึง 55 อีนิกกี้สอนดึงปลา
แต่กูก็ไม่สามารถ เพราะกูกัวทำเบ็ดสุดที่รักมันพัง -*-
พอประมาน ทุ่มนึงก็ออกไปกินข้าวหน้ามอ
แล้วก็กลับบ้าน
โคตรสุขๆๆ
วันศุกร์ ก็ ทำฮิห้า หัวฟูเลยค่ะ ทำไม่เป็น
กว่าจะทำได้แม่งเหนื่อยสัด ไอ้นู่นก็ไม่ดี ไอ้นี่ก็ไม่สวย
คือเปลี่ยนไปเปลี่ยนมาอยู่นั่นแหละ แต่ตอนนี้กำลังเห่อมาก
แต่มันก็งั้นๆแหละ ไม่ค่อยมีอะไร ไม่หนุกเท่าไหร่
รำคานมันส่งอีเมลมารายงานทุกสถานการณ์
แล้ววันนี้ ก้ไปกินเลี้ยงวันเกิดกิ๊บน้อย
สนุกมาก หมูกะทะหร่อยมาก 555
ขอให้มีความสุขมากๆนะเพื่อน
จบ.
เราไม่ชอบลิงแล้วนะ จริงๆ
มันไม่ได้ทำอะไรให้หรอก มันก็ยังเหมือนเดิม
แต่ไม่รู้สิ
ความรู้สึกที่เคยมี จู่ๆมันก็ลดลงไปเอง
ไม่เข้าใจเหมือนกัน
ช่างเหอะ ...
ปล. รักไดอารี่ มากกว่า ฮิห้า
(19:56) ฅ . ฅ น :
เมื่อเช้า
(19:56) ฅ . ฅ น :
เรารถล้มอีกแล้วว่ะ
(19:57) [ J ] e:
ที่ไหน
(19:57) [ J ] e:
ที่โทรมาหาเราหรอ
(19:57) ฅ . ฅ น :
สวนบวกหาด
(19:57) ฅ . ฅ น :
ใช่แล้ว
(19:57) ฅ . ฅ น :
ล้อหลังมันหลุด
(19:57) [ J ] e:
ทำไมไม่บอก
(19:57) [ J ] e:
เปงไรมากไหม
(19:57) [ J ] e:
ทำไมไม่บอกเรา
(19:57) ฅ . ฅ น :
ก็กลิ้งอ่ะดิ่ 555
(19:58) ฅ . ฅ น :
ก็จะบอก นึกว่าเจมไป รร
(19:58) [ J ] e:
น่าจัง
(19:58) [ J ] e:
ทำไมไม่ยอมบอก
(19:58) ฅ . ฅ น :
แต่เห็นหลับอยู่เลยไม่อยากกวน
(19:58) [ J ] e:
ทีหลังอย่าทำแบบนี้
(19:58) [ J ] e:
ไม่ชอบ
(19:58) [ J ] e:
บอกเราดิ
(19:58) [ J ] e:
เดี๋ยวเราไปหา
(19:58) [ J ] e:
มีอะไรก้อบอก
(19:59) ฅ . ฅ น :
ค่าาา
(19:59) [ J ] e:
มันไม่ใช่เรื่องเล่นๆ
(19:59) ฅ . ฅ น :
ง่ะ
(19:59) [ J ] e:
ถ้าบอก
(19:59) [ J ] e:
เราก้อจะไปหา
(19:59) ฅ . ฅ น :
เหม่งดุจัง -*-
(19:59) [ J ] e:
ไม่ต้องเกรงใจ
(20:00) [ J ] e:
ถ้าเพื่อนเดือดร้อนเราไปหาได้หมด
(20:00) [ J ] e:
น่าจังที่สุด
(20:00) ฅ . ฅ น :
โอ้ววววววววววว
(20:00) ฅ . ฅ น :
เหม่ง เปง คนดี
(20:00) ฅ . ฅ น :
ซึ้งว่ะ
(20:00) ฅ . ฅ น :
ขอบใจนะ
(20:00) [ J ] e:
ทีหลังต้องบอกนะ
(20:01) [ J ] e:
เปงไรมากไหมนี่
(20:01) ฅ . ฅ น :
ค่าา ๆๆ รู้แล้ว
(20:01) ฅ . ฅ น :
ไม่เปนไรหรอก
(20:01) ฅ . ฅ น :
ก้อถลอกเฉยๆ แต่รถเราเป็น
(20:02) [ J ] e:
เค้าอุตส่าถามแล้วนะว่ามีอะไร
(20:02) [ J ] e:
ก้อไม่ยอมบอก
(20:02) [ J ] e:
น่าจัง
(20:02) [ J ] e:
แล้วไปโรงเรียนยังไง
(20:03) ฅ . ฅ น :
ให้ใครไม่รู้ไปส่ง
(20:03) ฅ . ฅ น :
-*-
(20:03) [ J ] e:
น่าจะบอกเรา
(20:04) [ J ] e:
ทีหลังไม่ต้องเกรงใจนะ
(20:04) ฅ . ฅ น :
อื้อ จ้าา
(20:05) [ J ] e:
ถ้าไม่บอกเราโกรธแน่
(20:05) [ J ] e:
บ้าาาาาาา
(20:05) [ J ] e:
มันไม่ใช่เรื่องเล่นเลยเนี้ย
(20:05) [ J ] e:
ไม่พูดล่ะ
(20:05) [ J ] e:
ไม่เปงไรก้อดีแล้ว
(20:06) [ J ] e:
ทีหลังก้อขี่รถดีๆก้อแล้วกัน
(20:06) ฅ . ฅ น :
ง่าาาาาาาาาาา เหม่งอย่าดุ ดิ่ว๊อยยย
(20:06) [ J ] e:
มันน่าไหมล่ะ
(20:06) ฅ . ฅ น :
อะไรๆ เราไม่ผิดเลย ล้อมันหลุดเอง
(20:06) [ J ] e:
ผิดทีโกหกกกกกกกกกกกกกกก
(20:07) ฅ . ฅ น :
ป่าวโกหก
(20:07) [ J ] e:
แต่ไม่ยอมบอก
(20:08) ฅ . ฅ น :
ก็มึงหลับง่ะ
(20:08) ฅ . ฅ น :
หอก็อยู่ไกล
(20:08) [ J ] e:
ไม่ต้องมาอ้าง
(20:08) [ J ] e:
มันไม่ใช่ปัญหา
(20:08) [ J ] e:
ถ้าบอกเราก้อไป
(20:08) [ J ] e:
น่าโมโห
(20:09) ฅ . ฅ น :
เค้าผิดไปแล้ววววววววววว เค้าขอโทด
(20:10) [ J ] e:
อืม
(20:10) [ J ] e:
ทีหลังก้อบอกแล้วกัน
(20:10) ฅ . ฅ น :
ค่ะๆๆๆ
(20:10) ฅ . ฅ น :
แม่งดุชิหายเรย
(20:10) ฅ . ฅ น :
ไอ้บ้าเหม่ง
(20:10) [ J ] e:
ไม่ได้ดุ
(20:11) [ J ] e:
แต่เปงห่วง
(20:11) ฅ . ฅ น :
อ่ะ จ้ะๆๆ ขอบใจมาก
(20:11) ฅ . ฅ น :
พรุ่งนี้ไป รร มะ
(20:11) [ J ] e:
ไม่ไป
(20:11) [ J ] e:
ขี้เกียจ
(20:12) [ J ] e:
นอนอยู่หอดีกว่า
(20:12) ฅ . ฅ น :
เออ ไปก็ไม่มีไรทำ น่าเบื่อโคตร
(20:13) [ J ] e:
บ้าาาที่สุด
(20:13) ฅ . ฅ น :
อาร๊ายยยยยยยย
(20:13) [ J ] e:
นึกแล้วโมโห
(20:13) ฅ . ฅ น :
อย่าไปนึกดิ่
(20:14) ฅ . ฅ น :
มันผ่านไปแล้วๆ
(20:14) [ J ] e:
มันน่าโมโหนี่น่า
(20:15) [ J ] e:
อย่าให้เปงแบบนี้อีกนะ
(20:15) [ J ] e
:P iwLom * 
